Autorzy
Jacek Gutorow
Jacek Gutorow, ur. 1970 w Grodkowie, autor wierszy, tłumacz, eseista i krytyk literacki; wykładowca na Uniwersytecie Opolskim; ostatnio opublikował przekład wierszy Simon Armitage Mało brakowało (2019) z Jerzym Jarniewiczem i wybór wierszy Invisible. Selected poems (2021). Mieszka w Opolu. [Fot. Grażyna Niezgoda]
Jacek Gutorow w "Kwartalniku Artystycznym"
Nr 2024 nr 3 (123): Puls • Żywa woda
Nr 2024 nr 3 (123): Zdjęcie z Varanasi • Pissarro
Nr 2024 nr 3 (123): Zamiast biogramu • Ostatni dzień życia
Nr 2024 nr 3 (123): Platona
Nr 2023 nr 2 (118): Książka
Nr 2023 nr 1 (117):
Nr 2023 nr 1 (117): Autoportret • Obcowanie
Nr 2023 nr 1 (117): Mężczyzna prosi o powtórzenie tańca •
Nr 2023 nr 1 (117): William Turner: Gwiazda wieczorna
Nr 2023 nr 1 (117): Świadomość • Przesieka
Nr 2022 nr 1 (113): Reszta
Nr 2021 nr 3 (111): Spotkanie z Różewiczem
Nr 2021 nr 3 (111): Kompleks Obłomowa
Nr 2019 nr 4 (104): Kartkując Becketta
Nr 2019 nr 2 (102): W pętli czasu. Wokół ostatniej twórczości T.S. Eliota
Nr 2018 nr 3 (99):
Nr 2018 nr 1 (97): Zgoła nic
Nr 2016 nr 3 (91):
Nr 2016 nr 3 (91): Dziennik samotności i wygnania
Nr 2016 nr 2 (90): W stronę trzeciego języka. Refleksje
Nr 2016 nr 1 (89):
Nr 2015 nr 2 (86):
Nr 2014 nr 1 (81):
Nr 2014 nr 1 (81): Archiwum literackie Ryszarda Krynickiego
Nr 2014 nr 1 (81):
Nr 2013 nr 4 (80):
Nr 2013 nr 4 (80): Ilekroć słyszę • Zelem
Nr 2013 nr 4 (80): Przypowieść o wodzie • Śnieg w wierszach Ajgiego • Legenda Aurea
Nr 2013 nr 4 (80): Trzy medytacje na koniec roku
Nr 2013 nr 2 (78):
Nr 2013 nr 1 (77): Rozproszone światło. Notatki do późnego Jamesa
Nr 2011 nr 4 (72): Beckett. Fragmenty
Nr 2011 nr 2 (70) dodatek:
Nr 2004 nr 3 (43):
Nr 2003 nr 1 (37): Głaz narzutowy w Chróścinie Nyskiej
Nr 2003 nr 1 (37): Samotne drzewo w Chróścinie Nyskiej
Nr 2003 nr 1 (37): Szumakowa • Falkentau
Nr 2003 nr 1 (37): St. Paul’s Cathedral, Galeria Szeptów
Nr 2003 nr 1 (37): Niskie ciśnienie
Nr 2002 nr 4 (36):
Nr 2001 nr 4 (32): Kraków, środek rozmowy
Nr 2000 nr 4 (28): Wiersz w kapciach